Bir Hollanda’lı Gözü İle İstanbulspor

Türkiye’deki büyük kulüpler, Hollanda’daki futbol taraftarları arasında iyi bilinmektedir. Sıkça bahsi geçen kulüp İstanbulspor’dur. Bu, 1995/1996 sezonunda bu kulübün transferleri sayesindedir. Leo Beenhakker “boğaların” yeni antrenörü olurken. Fritz Korbach’ı asistanı olarak aldı. John van den Brom ve Peter van Vossen’da  İstanbul’a gitti. Fakat  Hollanda’lı pek çok taraftar, bir gün Türkiye’nin Berlusconi’si olmak olan gösterişli başkan Cem Uzan’ı tanımıyor. Hem futbol hem de politika işe yaramadı. 55 yaşındaki iddialı iş adamı Fransa’da sürgünde yaşıyor ve hem Amerika’da hem de Türkiye’de ciddi cezalarla karşı karşıya. Hollywood filmine layık bir hayatı olan büyüleyici bir adam.

Cem Uzan, 1960 yılında Sakarya’da doğdu. Ebeveynlerinin Bosnalı köklenlikleri var. Türkiye içinde ve dışında ünlü okullarda eğitim aldı. Almanca, İngilizce ve Fransızca bilmektedir. Amerika’da Pepperdine Üniversitesi’nde (Malibu, California) bitirdikten sonra, kariyerine başarılı bir iş adamı olarak başladı. Çeşitli televizyon ve radyo kanallarıyla medya alanında çığır açıyordu. Babası ve erkek kardeşiyle bankacılık sektöründe, inşaat sektöründe, telefonda ve bir çok başka sektörlerde başarılar elde etti. Uzanlar, zirvede olduklarında  Türkiye’nin en zengin ailelerinden biriydi.

İş hayatındaki başarısı, iddialı Cem için yeterli değildi. Büyük bir örneği vardı: Silvio Berlusconi. Birincisi, bu İtalyan gibi, bir futbol takımını kontrol etmek. Bunu hayatiyete geçirdi. Daha sonra siyasal kariyere heveslenecekti. Uzan, fanatik bir Galatasaray taraftarıydı. Genç işadamı için şanlı kulüpteki başkanlık, aslında en büyük hayali idi, ama bu çok zordu. Geleneksel olarak, yalnızca aynı adı taşıyan Galatasaray Lisesinde okuyan insanlar başkanlığına hak kazanıyordu. Rakipleri Fenerbahçe ve Beşiktaş Uzan için bir seçenek değildi. İstanbul, Türkiye’nin futbolu  merkezi olduğu için, İstanbulspor’u tercih etti.  İstanbulspor, süper güçlerden daha düşük bir seviyede idi, fakat Uzan bunun içinde yeterince potansiyel gördü. Kulübün büyük isimler transferine yardım etti ve bu da süper lige terfi ile sonuçlandı. Şimdi Cem gerçekten başlayabilirdi.

Don Leo, yakın zamanda kaydedilen biyografisinde Meksika’da bir macerasından sonra evinde olduğunu duyurdu. Ajax, 1995’de harika bir oyunla  Silvio Berlusconi’nin AC Milan’ını yenerek Şampiyonlar Ligi’ni kazandı. Uzan, bununda etkisi ile Hollanda’lı Beenhakker’la temasa geçti ve eğitmen için çok iyi çalışma koşulları olan iddialı bir plan sundu. Beenhakker hareketsiz oturmamak için bu işin üzerine atladı. Yabancı bir macerayı dört gözle bekleyen Peter van Vossen ve John van den Brom’un kaptığı gibi işsiz Fritz Korbach’ı da yanına aldı. Özellikle görüşmelerinden sonra iyi sözleşmeler ile, hepsi İstanbul’a taşınmaya karar verdi. Türkiye’de bir Hollanda kolonisi oluştu.

Diğer transfer edilen teknik adam Codomir Janevski ( Makedonya) Belçika Charleroi kulübünden geldi. İstanbul’da giden transferlerin hepsi için bu, kısa bir maceraya dönüşecekti. Transfer edilen genç Slovak yetenek Marian Zeman elinden gelenin en iyisini yaptı, iki yıl sonra Vitesse’de John van den Brom ile birlikte oynayacaktı. Yerli oyuncuların başında Galatasaray ‘dan Hamza Hamzaoğlu ve forvet Saffet Akyüz sayılırdı.

Cem Uzan, sabırsız başkandı. İstanbulspor için iyi bir  sezon olmadı. Beenhakker yaklaşık dört ay sonra hızla ayrıldı. Korbach, Beenhakker örneğini çok geçmeden onu takip etti. Peter van Vossen, kış tatilinde Glasgow Rangers’la yapılan bir anlaşmayla ayrıldı, Rus Oleg Salenko ise tam tersine yol aldı. Sadece van den Brom mevsimi güzel bir şekilde bitirirdi.

Hollanda’da iyi bilinen Herbert Neumann, Don Leo’nun görevini devraldı.  Ligi onüçüncü bitirdi. Neumann, Uzan’la  bir kez daha  sonraki sezon için anlaştı. Ligin ilk üç maçından ikisini kaybettiğinde, onun dönemi de sona ermişti. Asistan ZIya Doğan tek bir maç çıktıktan sonra. Bosnalı Safet Sušić, başkanın en başarılı antrenör hamlesi olacaktı.

1995-1996 sezonunda Süper Ligi 13. bitiren kadromuz. Şenol Yavaş, Atakan Sancarbarlaz, Nesim Özgür, John van den Brom, Ümit Davala, Hamza Hamzaoğlu, Haluk Güngör, Kamil Ustaömer, Ali Aydoğan, Peter van Vossen, Saffet Akyüz.

John van den Brom hiçbir zaman Sušić altında oynamazdı. Sözleşmesinde, geç ödeme durumunda ücretsiz olarak bırakabileceğini belirten bir madde vardı. John van den Brom  Hollandalı olarak, artık İstanbul’un  yeterli olduğunu düşünüyordu. Vitesse, Başkan Uzan’da öfkeye yol açan bu konuyu hevesle kullanıyordu.

Saffet  Sušić, Cannes’da başarılı bir sezondan sonra seçildi. 1996-1997 ilk sezonunda, altıncı sırada yer aldı. Ertesi sezon Uzan’ın yıldız ekibi bir kez daha Türkiye şampiyonu olma hayaline bir adım daha yaklaştı. Aşama sonunda, takım dördüncü oldu ve UEFA Kupası’na katılma hakkı kazandı.

Safet Sušić’in performansındaki bu yükselen çizgiyi özel yapan, takımın taraftarı olmadığı gerçeğidir. Türkiye’de hiçbir şekilde doğum yerinize en yakın kulüp için taraftar olmak bir alışkanlık değildir. İstanbul dışındaki nüfusun% 70-80’i Türkiye’nin geleneksel güçlerinden biridir. Pratik nedenlerden ötürü, gerçek futbol taraftarları bazen yerel kulüpteki statlarda oturabilir, ancak yerel takım, Türklerin çoğunluğunda ikinci takımı olur. Eğer İstanbul’dan binlerce kilometre uzakta olan kulüpler zar zor başarılı olursa, köşedeki küçük oğlan süper güçlerle nasıl rekabet eder? Beenhakker, Uzan’a kısa sürede “Ne istiyorsan taraftar olmadan imkansız” dedi. Uzan her şeyi denedi: ucuz sezonluk biletler, sahip olduğu çeşitli şirketler, reklamlar, ancak hiçbir işe yaramadı. Nihai gelinen nokta, reklam olarak, bir boya markası tarafından boyanmış duvarlarda insan resimlerinin sponsor olmasıydı. İki taraflı stadyumun tribünlerinin, yerine duvarların olduğu yerde.

İstanbulspor için stadyum her zaman bir sorun olmuştur. Küçük Bayrampaşa stadyumu, transfer edilen yıldızlar için yeterli değildi. Sonuç olarak Uzan, sık sık İstanbul’un üç büyüklerinden stadyum kiraladı. 1997-1998 sezonunda, İstanbulspor’un ilk üç ‘iç saha’ maçı, sırasıyla Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş stadyumunda gerçekleşti. Saçma. Kendine ait bir statın olmadığı göz önüne alındığında, bu tamamen saçma diye düşünülemez. Bu süreç de her zaman stadyumlar, yönetimin önüne geldi, görünüşe göre Uzan için kabul edilebilir bir olay değildi. Kulüp stadyumları devralmaya ve şirkete kazandırmaya karar verdiğinde Uzan, kulüplerle rakip oldu. Rekabet fena halde yükseldi. Sonunda yıldızlar ekibi küçük Bayrampaşa stadyumuna geri dönmek zorunda kaldı, birkaç yıldız oyuncunun buna iştahı yoktu. Sergen Yalçın kaydedildi: “Ben uluslararasıyım, bu çöplükte oynamayacağım!” En iyi kulüplerin gözünde Uzan kendine ait bir oyuncudan darbe aldı. Uzan, İstanbulspor oyuncularına fazla ödeme yaparak pazarı havaya uçurdu ve en iyi kulüpler oyuncuları elinde tutabilmek için daha fazla ve daha fazlasını ödemek zorunda kaldı. Bu dönemde üst düzey sporcuların kulüpleriyle yapılan görüşmelerde yöneticileri ile anlaşamadıklarında “O zaman bizde İstanbulspor’a gidiyoruz” diye biliyorlardı.

John van den Brom, Cem Uzan, Peter van Vossen

Uzan imparatorluğunun tamamen çökmesi uzun sürmedi. Türk hükümeti ailenin bütün şirketlerini ele geçirdi. Ayrıca, Nokia ve Motorola, Amerika’da Uzan aleyhine dava açtı, sonrasında Cem Uzan Türkiye’den kaçtı ve Fransa’dan siyasi sığınma aldı. Cem, üçüncü karısı ve çocuklarıyla birlikte yıllardır Fransa’da yaşamaktadır. Twitter ve Instagram başta olmak üzere sosyal medya kanalları sayesinde ‘mültecinin’ hayatına bir bakış atıyoruz. Şuandaki yaşantısı iyi gidiyor ve halen Türkiye ve Türkiye futboluna müdahale ediyor. Galatasaray başkanı olma hayali hala devam ediyor. Türkiye topraklarına ayak basarken, 23 yıllık bir hapis cezasını  nasıl karşıladığını ise kimse bilmiyor.

Bu arada, Uzan imparatorluğu gibi, İstanbulspor’da çöktü. Uzan 1999’da ellerini kulüpten çektikten sonra, kulüp problemlerle karşılaştı. Para musluğu kapatıldı,  artık ödeme yapılmadı ve hiç kimse Uzan’ın mirasını bu boş kulüpten devralmaya istekli değildi.  Aykut Kocaman, 2004 yılına kadar kulübü mucizevi  bir şekilde en üst seviyede tutmayı başardı. Bundan sonra, küme düşme bir, bir gerçekti ve kulüp profesyonel sınırın altına düşmeye devam etti. Günümüzde kulüp, özellikle genç yeteneklerle, tekrar yukarı doğru çalışmaya çalışmaktadır.

Bir megaloman, oyuncak olarak gördüğü kulübü mahvetti mi? Hayır. Yaşama nedeni az olan kulüp, yüksek zirveleri ve çok derin vadileri olan çalkantılı bir dönem geçirdi. İstanbulspor, Türk futbolunun tarih kitaplarında sonsuza dek olacak. Uzan olmasaydı, bu, şehir adını taşıyan isimsiz bir kulüp olurdu, asla başaramazdı. Uzan dönemi asla unutulmaz. İkameyi kendisi yapmak isteyen bir başkan, oyuncularını kazandıkları miktarın iki katı para cezasına çarptırır, Türkiye Futbol Federasyonu ile savaşmaya başlar. Asla üstünlük elde edemez, ama takip edilmekten zevk duyar.

Yordi Yamali

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir